Aanmonsteren of niet?

 

Een paar dagen later gingen we naar Sines, het stadje waar de Tall Ship Regatta een tussenstop ging maken. We reden langs de boulevard waar verscheidene standjes werden opgebouwd, voor muziek, marketing en milkshakes. Behalve de standbouwers was er nog niemand te zien.

Iets verderop stopten we bij de haven. Een stuk of wat Tall Ships lagen er al afgemeerd. De stuurman van een van de schepen was een oud-klasgenoot en wij gingen eens polsen hoe de overtocht verlopen was en of ze nog crew nodig zouden hebben voor het volgende traject.

Het goede nieuws was dat ze (lang) niet alle kooien verkocht hadden en dat er dus best een plekje voor ons was aan boord. Het andere goede (voor hen) slash slechte (voor ons) nieuws was dat ze niet per se extra crew nodig hadden.

We overwogen de opties. Aanmonsteren, lekker op zee zijn en flink wat dagen schrijven in ons monsterboekje? Of vasthouden aan ons principe om als gekwalificeerde bemanning niet (onbetaald) voor spek-en-bonen mee te gaan?

De prijs van het vliegticket Bermuda-Amsterdam gaf de doorslag. Als dat er ook nog bovenop kwam, werden het dure dagen op zee. In plaats daarvan boekten we een paar dagen later een vliegticket Lissabon-Amsterdam voor een fractie van de prijs en zetten koers naar huis.