Het wrak

zondag 4 januari 2015
Het is 11 uur als ik wakker word. Zondagochtend: uitslapen. Ik hoor vogels krijsen. Zal ik opstaan? Liggen blijven is ook fijn.

Als ik in de salon kom, zitten de meesten rustig een boek te lezen, hun foto’s te bekijken of te breien. Door de patrijspoorten zie ik een enorme brok roest. We liggen afgemeerd aan een wrak waarin talloze sternen hun nest hebben. Over hoe het wrak heet zijn de meningen verdeeld. Op de boeg is de naam Mobile te ontwaren, maar die is in geen enkele reisgids terug te vinden.

Vijf jaar geleden ben ik langs het wrak van de Gouvernören gevaren, dus “dat zal deze dan wel zijn”, dacht ik. Die gedachte wordt bevestigd door de informatie uit het Antarcticaboek van gast Martin. Dus houden we het voorlopig op de Gouvernören.

’s Middags maken we een zondagse ‘spatziergang’ per zodiac. In de zon varen we langs afgebrokkelde gletsjers en bizarre ijsbergen. Er is vrijwel geen wind en als we aan land gaan is het bijna te warm om te lopen.

We beklimmen een heuvel, al ploegend door de sneeuw. Houden op de top een sneeuwballengevecht en glijden met z’n allen weer naar beneden, als zaten we in de speeltuin op een glijbaan.

Wanneer we weer terugvaren naar het hoekje waar de Anne-Margaretha ligt, weet ik zeker dat de homp roest naast ons niet de Gouvernören is. Een schip als de Europa zou er nooit langsgevaren kunnen zijn, veel te krap en te ondiep. “Maar”, vraagt Heinz zich af, “waar ligt de Gouvernören dan wel?” En waarom kent hij die plek niet? Wie weet treffen we het de komende dagen nog ergens aan.