Lemaire Channel

woensdag 7 januari 2015
“Als we nu verder varen, komen we vast te zitten in het ijs en kunnen we niet meer terug.” We zijn nog geen 5 mijl verwijderd van Vernadsky, de Oekraïense basis op Antarctica. Het meest zuidelijke punt van onze reis. Was de bedoeling.

Heinz beslist anders. Na enige druk van mij en Greet. Wij vinden het gekkenwerk om nog verder te varen. Voor ons ligt alleen maar ijs. In hapklare brokken weliswaar, maar de ruimte tussen die brokken wordt steeds kleiner.

Heinz twijfelde net zo goed, maar wilde iedereen graag zo ver mogelijk zuid laten komen. En de wodka van Vernadsky laten proeven. Hoewel hij er zelf geen druppel van drinkt. Maar het ijs waarmee we onze wodka zouden koelen, verspert nu onze weg.

Lemaire ChannelWe keren om en varen voor de tweede keer deze dag door een van de meest spectaculaire doorgangen van het Antarctisch schiereiland: Lemaire Channel. Aan stuur- en bakboord steken de rotswanden bijna loodrecht uit het water omhoog. Grote ijsbergen drijven van zuid naar noord, bultruggen spuiten in de verte, pinguïns duiken vanaf een ijsschots in het water.

Op de heenweg stond iedereen aan dek foto’s te maken van de gletsjers, rotsen en ijsformaties. Maar nu op de terugreis duikt de een na de ander de salon in om op z’n laptop de resultaten te bekijken. Ik neem het roer over van Heinz en stuur hem naar binnen om op te warmen; hij stond sinds vanochtend al buiten.

Even sta ik helemaal alleen naar misschien wel het meest bijzondere landschap op aarde te kijken. Het water klotst zachtjes langs het schip, de gletsjers kraken. Verder is het stil. Tot ik ‘kloenk’ hoor. Een flinke brok ijs schuurt langs de romp. Heinz is meteen gealarmeerd, trekt z’n jas en handschoenen weer aan en stapt naar buiten om ijswacht te houden.

Eén antwoord op “Lemaire Channel”

  1. Ik ben er weer helemaal bij.
    Wat een schitterende reis was onze reis toch naar Antarctica. Elke keer als ik ook maar iets van een verslag daarover lees gaat mijn hart weer helemaal open.
    Nu geniet van de schitterende natuur!
    Ans Gelton

Reacties zijn gesloten.