“Maandag vertrekken we”

Vrijdagavond zijn we aangekomen in Hamburg. Zoals altijd op een zeilschip (vraag me niet waarom), moeten we binnen 5 minuten aan de bak om het schip te ‘verhalen’. De romp is geschilderd en nu moet de Tolkien terug naar z’n vaste plek in de haven van Hamburg, vlak bij de Elbphilharmonie.

Wanneer het schip weer op z’n plek ligt en wij de bagage – die nog steeds aan dek lag – in onze hut hebben gebracht, drinken we een drankje met de eigenaar, z’n vrouw en de crew van het ‘zusterschip’, de Loth Lorien. Onze kapitein zal de volgende dag aan boord komen, evenals het vierde bemanningslid voor de Tolkien. Wij zijn benieuwd.

“Maandag vertrekken we met beide schepen naar Londen,” aldus de eigenaar. “De brug hier gaat om 9.00 uur precies, en daarna de rest van de week niet meer, dus we moeten op tijd zijn.” Dat klonk als een duidelijk plan.

De volgende ochtend blijkt van dat ‘duidelijke’ plan weinig meer over. In plaats van vrijdag 7 april worden we dinsdagochtend 4 april om 9.00 uur al in Londen verwacht, mailt de kapitein vanaf z’n huisadres. Met een afvaart op 3 april 9.00 uur gaat dat nooit lukken natuurlijk. We moeten weg. En wel zo snel mogelijk. Vandaag!

Er zijn echter een paar kleine problemen die nog opgelost moeten worden voordat we los kunnen gooien.

Er hebben zo’n 12 airbnb-gasten geboekt voor de nacht van zaterdag op zondag, en er is vanavond tot 23.00 uur een luxe feest aan boord voor ruim 50 man. Dat de kapitein en het vierde bemanningslid nog in geen velden of wegen te bekennen zijn, lijkt van ondergeschikt belang. De koelkast is leeg. Wie die gaat vullen is onduidelijk.