Kletteren

Als je in het Nederlands ‘kletteren’ in dezelfde zin leest als ‘mast’ gaan je haren waarschijnlijk recht overeind staan. Wij Nederlanders kletteren namelijk ergens uit, en dan is het goed mis.

Duitsers denken daar anders over, die ‘klettern’ namelijk ergens in of hoch, in plaats van ergens uit. En een mast is daar een mooi voorbeeld van. De mast ‘hoch klettern’ is dan ook een van de favoriete bezigheden van gasten tijdens de vele dagtochten die er op festivals worden gevaren en Engeland blijkt daar ook geen uitzondering in.

Dus zo stond ik dan tijdens die dagtochten op het bovendek. Eerst instructie geven aan de gegadigden en dan even voordoen hoe het eerste stukje gaat totdat ze veilig en wel in het want staan. Vervolgens gaan ze klimmen en zeker ik of Sabry de veiligheidslijn zodat, mocht het fout gaan, ze niet op z’n Nederlands naar beneden kletteren.
Het is op zich een aardige bezigheid en levert veel bekijks en plezier bij de gasten op.

Terwijl ik nog bezig ben met iemand die weer naar beneden klautert, komt er een vrouw naar me toe (ik schat haar zeker een flink eind in de zestig misschien wel zeventig) en vraagt me of zij dat op haar leeftijd ook nog zou kunnen en mogen.
“Tja, wat mij betreft wel,” zeg ik, “als je jezelf er zeker genoeg bij voelt, vind ik het prima.” Het levert gelijk flinke consternatie op onder de gasten als ik haar help de klimgordel aan te trekken, want iedereen vind het toch wel bijzonder.

Ik vraag haar of ze het zeker wil en ze antwoordt vastbesloten YES. Vervolgens stapt ze in het want en Sabry, die haar veiligheidslijn zekert, moet behoorlijk z’n best doen om haar tempo bij te houden. Halverwege vraagt ze of ze helemaal tot het platform mag (toch ongeveer 20 m boven het dek). “Natuurlijk,” zeg ik, “als je dat wil.” Haar man staat, trots als een pauw, haar te filmen op het dek. Even later zit ze inderdaad bovenop het platform om zich heen te kijken.
Eenmaal weer veilig en onder luid applaus terug op het dek vliegt ze me om m’n nek en krijg ik twee dikke zoenen. “Fantastisch,” zegt ze, “dat ik dit nog mag meemaken op m’n oude dag. If I die now, I die happy” (ze blijkt inderdaad eenenzeventig).

Tolkien

De komende tijd zal de Tolkien ons thuis zijn. Een zeilschip met twee masten, twee razeilen, een beetje vreemde stuurhut en een verleden als sleepboot. Vorig jaar juni en oktober waren we kort aan boord, dronken er heerlijke koffie en hadden een goed gesprek met de kapitein en met de eigenaar. En daarmee was de zaak beklonken. Zo gaat dat in de zeilerij.

Het schijnt dat het schip erg goed manoeuvreert, waarschijnlijk dankzij haar verleden als sleper. Of ze ook goed zeilt gaan we de komende weken testen.

Op de website van de rederij kun je in elk geval alvast zien hoe het schip eruitziet en waar we zoal te vinden zullen zijn.

zeilschip Tolkien

Noord-Oost-Zuid-West… Waar gaan we naartoe?

“En? Naar welke pool gaan jullie deze keer?”
“De Oostpool.”
“Bestaat die dan?”
“Met een beetje fantasie wel.”

We gaan varen met de J.R. Tolkien, een tweemasttopzeilschoener van ruim 40 meter. En we zullen veel tijd doorbrengen op de Oostzee en de Noordzee.

kaartje Oostzee

Maar allereerst zeilen we vanuit Hamburg naar Greenwich, een plek die een belangrijke rol heeft gespeeld in de zeilvaart. Door Greenwich loopt natuurlijk de nulmeridiaan. Pas sinds 1884 overigens. Tot die tijd waren er vele nulmeridianen, wat de plaatsbepaling op zee niet ten goede kwam.

De tijdbal in Greenwich

En op het dak van het voormalig observatorium in Greenwich valt iedere dag om exact 13.00 uur een tijdbal naar beneden. Vanaf de Theems kun je dit zien en in vroeger tijden konden zeelui dan hun boordklokken gelijk zetten. Eveneens belangrijk voor het bepalen van je plaats op zee.

Tegenwoordig geeft onze telefoon automatisch de juiste tijd weer, dus daarvoor hoeven we de Theems niet op. Maar wel voor Sail Royal Greenwich, een nautisch festival met vele tallships, ruim een miljoen bezoekers en talloze tochtjes over de Theems naar de Tower Bridge in Londen.

Voor ons geen rustige Paasdagen in elk geval, maar wel een bijzondere kick-off van het vaarseizoen.